Wir benutzen Cookies um die Nutzerfreundlichkeit der Webseite zu verbessen. Durch Deinen Besuch stimmst Du dem zu.
Praktyka ginekologiczna Dr Norbert Karasinski
  • Dzisiaj pracujemy: Nieczynne
  • Zadzwoń do nas +49 089 859 55 59

1. Nadżerka

Jeśli podczas wizyty u lekarza ginekologa usłyszy Pani, że ma nadżerke, nie ma powodu do paniki. Z pewnością pojawi się wiele pytań z tym zwiazanych, na które chciałaby Pani uzyskać odpowiedź. Czym w ogóle jest nadżerka i skąd sie ona u mnie wzięła? Czy da sie ją wyleczyć i jeśli tak, to w jaki sposób? Jak długo trwa leczenie? Czy mogę tym zarazić partnera? Być może pojawią sie u niektórych z Pań obawy, czy jest to coś groźnego, może nawet rak? Tu chciałbym Panią uspokoić. Nadżerka nie jest rakiem. Jest to jedna z najczęstszych dolegliwości kobiecych narządow rozrodczych nie stanowiących zagrożenia życia kobiety. Przy wczesnym jej wykryciu może być stosunkowo szybko wyleczona. W dodatku sposobem nieinwazyjnym. W przypadku, gdy nadżerka jednak nie będzie leczona, bądz zostanie zaniedbana, może to doprowadzic do poważniejszych schorzeń, w tym raka szyjki macicy. W celu zapobiegnięcia tym nieprzyjemnymnościom zachęcam Panią do regularnych wizyt u lekarza ginekologa. Regularne badania ginekologiczne dadzą Pani komfotowe poczucie zadbania o siebie, a przede wszystkim o swoje zdrowie. Mam nadzieję, że na tych stronach mogę udzielić Pani wystarczających odpowiedzi związanych z nadżerką, aby pomóc Pani w podjęciu dalszych odpowiednich kroków w celu leczenia. Jeśli w dalszym ciągu będzie Pani odczuwała brak pewności lub niedosyt informacji, proszę się do mnie zwrócić telefonicznie, mailowo bądź osobiście. Chętnie postaram się rozwiać wszelkie wątpliwości z tego zakresu.

Aby lepiej zrozumieć zagadnienie nadżerki, należy roróżnić trzy pojęcia: erytroplakię, ektopię oraz nadżerkę prawdziwą. Często się zdaża, że pojęcia te są mylone bądź wszystkie jednakowo uważane za nadżerki. Jest dla mnie bardzo ważnym, aby nigdy nie znalazła się Pani w dyskomfortowej sytuacji, która mogłaby doprowadzić do nieprzyjemnych dla Pani konsekwencji wynikajacych własnie z błędnej interpretacji tych pojeć. Zanim jednak przejdę do wyjasnienia tych pojęc, chciałbym krótko opisać budowę szyjki macicy. Wtedy będzie łatwiej wyobrazić sobie zachodzące tam zjawiska nadżerki, ektopii oraz erytroplakii.

Na szyjce macicy wystepują dwa rodzaje nabłonka. Jednym z nich jest nabłonek płaski, drugi to nabłonek walcowaty, zwany również gruczołowym. Nabłonek płaski wyściela tą część szyjki macicy, którą widać w trakcie badania ginekologicznego, czyli tak zwaną część pochwową. Nabłonek walcowaty pokrywa kanał szyjki macicy i tworzy rozgałęzione gruczoły, które wydzielają śluz. Obydwa te nabłonki graniczą ze sobą w ujściu zewnętrznym szyjki macicy.

Ektopia oznacza przemieszczenie się nabłonka walcowatego na nabłonek płaski w szyjce macicy. Ponieważ nabłonek gruczołowy jest znacznie cieńszy od nabłonka płaskiego, obszar właśnie nim pokryty ma bardziej czerwony kolor. Obecność nabłonka walcowatego na tarczy szyjki macicy, czyli poza kanałem szyjki macicy, uwidacznia się jako czerwona plama. Do rozpoznania ektopii należy przeprowadzić badania kolposkopowe. Ektopia nie jest uważana za stan chorobowy i tym samym w wiekszosci przypadków nie wymaga leczenia.

Nadżerka prawdziwa oznacza obszar pozbawiony nabłonka w części pochwowej szyjki macicy. Jest to ubytek nabłonka, który wyściela szyjkę macicy. Obszar ten również widoczny jest jako czerwona plamka na błonie śluzowej. Obydwa stany, zarówno ektopia, jak i nadżerka wygladają tak samo i gołym okiem są nie do odróżnienia. Wymagają zatem przeprowadzenia dodatkowych badań, które nazywają się kolposkopowymi. Dokładne rozpoznanie tych stanów jest bardzo ważne, aby podjąć odpowiednie metody ich leczenia. Jeśli nadżerka znajduje się na tle przedrakowym, należy przeprowadzić badania histologiczne (mikroskopowe), a następnie zaleca się najczęściej leczenie chirurgiczne.

Erytroplakia oznacza czerwony obszar widoczny gołym okiem na szyjce macicy. Bez wzgędu na jego przyczynę. Taki stan wskazuje do przeprowadzenia dalszych badań diagnostycznych, takich jak cytologia i kolposkopia, gdyż pod postacią erytroplakii kryć się może zarówno nadżerka prawdziwa, jak i ektopia czy wiele innych zmian, w tym również zmiany nowotworowe. Pojęcie erytroplakii zostało wprowadzone w piśmiennictwie naukowym już przed około pięćdziesięciu laty dla określenia czerwonych obszarów w obrębie szyjki macicy.

2. Objawy

Większość kobiet, u których występuje nadżerka, nawet nie zdaje sobie z tego sprawy. Dzieje się tak dlatego, że nadżerce nie towarzyszą żadne charakterystyczne, jednoznaczne objawy, bądź jest nawet ich brak. Pacjentki, u których wykryta została nadżerka, zgłasza sie do lekarza ginekologa z zupełnie innych przyczyn. Na przykład ze względu na nastepujące dolegliwości:

  • zwiększone upławy o nieprzyjemnym zapachu
  • niepokojące plamienia międzymiesiączkowe
  • lekkie krwawienia tuż po stosunku płciowym
  • lekkie bóle brzucha
  • bóle w okolicach krzyża

W tym miejscu chciałbym podkreślić, że wyżej wymienione objawy nie są charakterystyczne dla nadżerki, gdyż ta nie daje o sobie znać. Nie można jej też nawet zaobserwować gołym okiem. Jeśli zauważy Pani u siebie powyższe symptomy, wcale nie muszą one wskazywać na obecność nadżerki. Warto się jednak zwrócić do ginekologa. Sama nadżerka może być wykryta tylko w trakcie badania ginekologicznego. Często wykrywana jest ona całkiem przypadkowo podczas rutynowego badania. Dlatego tak ważnym jest, aby Panie regularnie, najpóźniej raz do roku, poddawały sie badaniom ginekologicznym.

3. Przyczyny

Zapewne wiele z Pacjentek, które dotyczy problem nadżerki zapyta się o możliwe przyczyny jej powstania. Często powstają one (nadżerka prawdziwa) w wyniku:

  • przewlekłych stanów zapalnych miejsc intymnych
  • infekcji bakteryjnych, wirusowych lub grzybicznych
  • urazów mechanicznych pochwy (spowodowanych np. penetracją pochwy ciałami obcymi, takimi jak na przykład tampony czy globulki dopochwowe)
  • zaburzeń hormonalnych

Ryzyko zachorowania na nadżerkę wzrasta u kobiet, które cierpią lub cierpiały np. na herpes . Czynnikiem sprzyjającym rozwój choroby jest częsta zmiana partnerów seksualnych.

4. Diagnoza (Rozpoznanie nadżerki)

Tutaj chciałbym wyjaśnić moim Pacjentkom, w jaki sposób diagnozuje się nadżerkę. Podczas wizyty ginekologicznej lekarz, przy pomocy specjalnego wziernika, który zostaje wprowadzony do dróg rodnych Pacjentki, ogląda narzady płciowe. Bazując na własnym doświadczonym zmyśle wzroku oraz dotyku jest w stanie wykryć wszelkie niepokojące zmiany. Proszę pamiętać, że lekarz często nie jest w stanie od razu zdiagnozować ewentualnie wystepujacych zmian. Do rozpoznania choroby pomocne są badania cytologiczne oraz kolposkopowe. Jak już wcześniej wspomniałem, zarówno ektopia, jak i nadżerka prawdziwa wygladają bardzo podobnie. Dopiero dzięki badaniu kolposkowemu można uzyskać pewność co do charakteru takiej czerwonej plamki. Dlatego tak ważnym jest dokładne zbadanie przyczyny takiej zmiany powstałej na szyjce macicy, aby móc podjąć odpowiednie jej leczenie.

4.1. Badania cytologiczne

Badania cytologiczne polegają na pobraniu komórek z szyjki macicy, które następnie są przez lekarza oglądane pod mikroskopem. Celem badania jest wczesne wykrycie wszelkich zmian nowotworowych szyjki macicy. Na podstawie badania cytologicznego można ustalić dalsze postępowanie diagnostyczne jak i terapeutyczne. Samo badanie trwa zaledwie kilka minut. Odbywa się ono w fotelu ginekologicznym i można powiedzieć, że jest bezbolesne. Jeśli będzie Pani regularnie poddawać się takim badaniom, co pól roku, a najpóźniej raz w roku, to tym samym da sobie Pani szansę na szybkie zdiagnozowanie wszelkich zmian w obrębie narządów rodnych. Co za tym idzie? Wczesne podjęcie leczenia. Proszę pamiętać, że nowotwory szyjki macicy wcześnie wykryte, są w stu procentach uleczalne!

4.1.1. Jak się przygotować do badania?

  • na 4 dni przed badaniem nie należy stosować leków dopochwowych, w tym też tamponów
  • badanie można przeprowadzić najwcześniej 2 dni po i 4 dni przed krwawieniem miesiączkowym
  • przed badaniem należy się powstrzymać przynajmniej 24 godziny od stosunków płciowych

4.1.2. Oznaczenia wyników badań cytologicznych:

Wyniki badań cytologicznych są oznaczane w pięciostopniowej skali tzw. Nomenklatura Monachijska III– im niższy numer grupy cytologicznej, tym lepiej.

I

Cytologia prawidłowa, brak komórek o zmienionej strukturze.

II-IIe

Cytologia o ograniczanej wypowiedzi

III-IIID2

Wynik wymagający obserwacji, widoczne w badaniu komórki nieprawidłowe, tzw. dysplastyczne, które mogą przekształcić się w komórki nowotworowe. Cytolog określa stopień dysplazji (mały, średni, duży), jest to istotne, gdyż zmiany małego stopnia są niekiedy wynikiem stanu zapalnego i mogą cofnąć sie po leczeniu. Przy średniej lub dużej dysplazji zaleca się kolposkopię (oglądanie szyjki macicy przez specjalny przyrząd) lub biopsję (pobranie wycinków z szyjki macicy do badania histopatologicznego, pod mikroskopem).

IV- IV b-g

Wystąpienie komórek atypowych. Mogą one świadczyć o istnieniu raka przedinwazyjnego, czyli takiego, którego komórki występują tylko w nabłonku. Ten nowotwór wcześnie wykryty jest w 100% wyleczalny. Konieczność pobrania próbek tkanki z szyjki macicy – konizacja.

V

Wykrycie zmian złośliwych (rak inwazyjny). Jeśli atypowe komórki nie są liczne i szybko zdecydujesz się na leczenie, masz duże szanse na uratowanie życia.

4.2. Badania kolposkopowe

W badaniu kolposkopowym lekarz ogląda pod dużym powiększeniem powierzchnię, kanał oraz dolną część szyjki macicy, jak i pochwę oraz srom. Do tego używa specjalnego urządzenia zwanego kolposkopem. Dzięki temu mikroskopowi uzyskuje się trójwymiarowy obraz, powiększajacy nawet do 50 razy. Poprzez to lekarz może ocenić strukturę oraz barwę nabłonka, jak i przejrzystość naczyń krwionośnych. Celem badania jest wykrycie wczesnych postaci nowotworowych szyjki macicy. W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek zmian lekarz podejmie dalszą odpowiednią diagnostykę. Podobnie jak badanie cytologiczne odbywa się ono w fotelu ginekologicznym, trwa kilka minut i jest bezbolesne. Przebiega ono w trzech etapach. W pierwszym etapie lekarz przy pomocy specjalnego wziernika oglada tarczę części pochwowej i bada charakter śluzu, który zostaje tam wydzielany. Dzięki temu może ustalić, czy biologia pochwy jest prawidłowa. Drugi etap polega na oglądaniu szyjki macicy po przemyciu jej roztworem 0,9% chlorku sodu. W trzecim etapie lekarz przemywa pochwę 3% roztworem kwasu mlekowego. Na podstawie tego badania lekarz jest w stanie wywnioskować charakter zachodzących zmian.

4.2.1. Jak się przygotować do badania?

  • badania nie można wykonać w trakcie krwawienia miesiączkowego
  • na kilka dni przed badaniem zaleca się powstrzymanie przed stosunkami płciowymi
  • na kilka dni przed badaniem nie należy wykonywać innych badań ginekologicznych, jak i też irygacji pochwy

4.2.2. Klasyfikacja wyników badań kolposkopowych

  • grupa 1: prawidłowe obrazy kolposkopowe
  • grupa 2: nieprawidłowe obrazy kolposkopowe
  • grupa 3: niejasne obrazy kolposkopowe
  • grupa 4: inne obrazy kolposkopowe

Gdy podczas badania zostaną stwierdzone zmiany 2 i 3 grupy, należy wtedy dodatkowo wykonać cytologię bądź pobrać wycinki celowane z kanału szyjki macicy.